ขนมบดิน (หรือเค้กมุสลิมโบราณ) คือ ขนมอบพื้นบ้านของชาวไทยมุสลิมที่มีเนื้อสัมผัสกึ่งบัตเตอร์เค้กผสมสปันจ์เค้ก โดยมีความโดดเด่นที่เนื้อแน่น นุ่ม ชุ่มฉ่ำ และมีกลิ่นหอมมันเข้มข้นจากเนยกี (Ghee) นิยมทำกินและแจกจ่ายกันในงานบุญ ประเพณีทางศาสนาอิสลาม หรือช่วงเทศกาลฮารีรายอ

ประวัติและที่มาของชื่อ

·         ต้นกำเนิดวัฒนธรรม: เชื่อว่าได้รับอิทธิพลมาจากขนมหวานของโปรตุเกส (คล้ายกับขนมฝรั่งกุฎีจีน) แต่ชาวมุสลิมในภาคกลางดัดแปลงสูตรโดยใส่ นมข้นหวาน และเนยกี (เนยใสตามแบบแขก) ทำให้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

·          ที่มาของชื่อ: คำว่า "บดิน" สันนิษฐานว่าเพี้ยนมาจากคำว่า "หม้อดิน" เนื่องจากในสมัยโบราณจะเทส่วนผสมลงอบในหม้อดินเผา แล้วใช้ถ่านวางบนฝาหม้อเพื่อให้ความร้อนด้านบน

·          แหล่งชุมชนดั้งเดิม: ชุมชนมุสลิมในแถบภาคกลาง เช่น ชุมชนมัสยิดสวนพลู ย่านตลาดพลู และมัสยิดมหานาค

ลักษณะเด่นและรสชาติ

·         เนื้อสัมผัส: นุ่มแน่น ฉ่ำ ไม่ฟูหรือแห้งร่วนเหมือนขนมไข่ทั่วไป

·         รสชาติ: หวานละมุนและมันเข้มข้น ทานแล้วไม่ฝืดคอ นิยมทานคู่กับชาหรือกาแฟ

·         หน้าขนม: นิยมแต่งหน้าด้วยผลไม้แห้ง เช่น ลูกเกด ฟักเชื่อม หรือมะละกอเชื่อม