วัดไทรน้อย ตั้งอยู่ตำบลไทรน้อย อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นวัดโบราณสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง สันนิษฐานว่าอยู่ในรัชสมัยพระเจ้าปราสาททอง ราว พ.ศ. 2313 เดิมมีนามว่า "วัดบ้านมอญ" เนื่องจากเป็นชุมชนชาวมอญที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานและทำอาชีพผลิตอิฐมอญส่งเข้าวังหลวงในอดีต ต่อมาวัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2320 

      ศาสนสถานสำคัญที่เป็นเอกลักษณ์คือ "อุโบสถเก่าแก่มหาอุตม์" ศิลปะแบบมอญที่มีประตูทางเข้า-ออกเพียงทางเดียวและไม่มีหน้าต่าง โดดเด่นด้วยเสาอุโบสถที่ทำจากไม้ตะเคียนโบราณจำนวน 10 ต้น ซึ่งในอดีตมักใช้โบสถ์ลักษณะนี้เป็นสถานที่ทำพิธีปลุกเสกเครื่องรางของขลังให้แก่ทหารทัพหน้า ภายในประดิษฐาน "หลวงพ่อใหญ่" พระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัยที่ชาวบ้านเคารพศรัทธาอย่างมาก ด้านหลังอุโบสถมีพระเจดีย์ทรงลังกาองค์ใหญ่สูงราว 20 เมตร รายล้อมด้วยฐานโบราณสถานเก่าแก่ที่ได้รับการบูรณะอย่างงดงาม ปัจจุบันวัดแห่งนี้เป็นศูนย์รวมจิตใจและพื้นที่สืบทอดประเพณีก่อเจดีย์ทรายโบราณของชาวบางบาล