ประวัติความเป็นมา
วัดเสาธง
วัดเสาธง ตั้งอยู่เลขที่ 70 หมู่ที่ 5 ตำบลมหาพราหมณ์ อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครสรีอยุธยา ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาต่อมาได้ตื้นเขินจนเปลี่ยนสภาพจากแม่น้ำมาเป็นลำคลองมหาพราหมณ์ในปัจจุบัน วัดเสาธงนั้นสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายราว พ.ศ.2287 คำว่า “วัดเสาธง” นั้น ตามคำบอกเล่ากันต่อๆ มาว่า แต่ก่อนครั้งกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี บรรดาเรือที่ล่องมาตามลำน้ำเจ้าพระยา (จากหัวเมืองฝ่ายเหนือ) จะผ่านเข้าสู่กรุงศรีอยุธยา จะต้องจอดที่นี่ก่อน (เพื่อตรวจสิ่งของต้องห้าม) เรือลำใดไม่มีสิ่งของต้องห้ามก็จะปักธงติดเรือให้ผ่านไปได้ แต่ที่หน้าวัดนี้มีเสาธงใหญ่ตั้งไว้ (ตามปกติไม่ได้ขึ้นธงเป็นประจำทุกวัน จะขึ้นเฉพาะวันสำคัญๆ และมีเหตุการณ์พิเศษเท่านั้น) ประการหนึ่ง และอีกประการหนึ่งการเขียนชื่อวัดติดเป็นป้ายไว้ก็ไม่มี (เพราะในสมัยโบราณไม่นิยมยกป้ายชื่อวัด) ชาวเรือที่ผ่านไปมาไม่รู้ว่าชื่อวัดอะไร จึงเรียกง่ายๆ ว่า “วัดเสาธง” มาจนตราบเท่าทุกวันนี้ภายในวัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ หลวงพ่อขาว หลวงพ่อดำ หลวงพ่อพระพุทธนิมิต (หลวงพ่อเสี่ยงทาย)และเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันพระครูวิบูลจริยากร
รูปภาพเพิ่มเติม
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด
หลวงพ่อขาว
หลวงพ่อขาว เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยศักดิ์สิทธิ์ประจำวัดเสาธง ซึ่งตั้งอยู่ที่ หมู่ 5 ตำบลมหาพราหมณ์ อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีประวัติความเป็นมาและพุทธลักษณะที่สำคัญ ประวัติและความเป็นมาสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย: สันนิษฐานว่าวัดเสาธงและองค์หลวงพ่อขาวถูกสร้างขึ้นในยุคอยุธยา โดยองค์พระประธานนี้รอดพ้นจากการถูกทำลายอย่างปาฏิหาริย์จากการเผาทรัพย์สินและวัดวาอารามของกองทัพพม่าในช่วงคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 (พ.ศ. 2310) การบูรณะปฏิสังขรณ์: เจ้าอาวาสวัดเสาธงและชาวบ้านในตำบลมหาพราหมณ์ได้ร่วมกันบูรณะองค์พระและอุโบสถสืบต่อกันมาหลายยุคสมัย จนกระทั่งในปัจจุบันหลวงพ่อขาวได้ประดิษฐานเป็นพระประธานรูปสำคัญภายในอุโบสถวัดเสาธงเพื่อให้ประชาชนได้กราบไห