ประวัติความเป็นมา
ปลาแดดเดียว เป็นอาหารพื้นบ้านของไทยที่นำปลาสดมาหมักด้วยเกลือหรือเครื่องปรุงรส แล้วตากแดดเพียง 1 วันหรือจนผิวปลาแห้งหมาด ๆ เพื่อช่วยถนอมอาหารและเพิ่มรสชาติ ก่อนนำไปทอดหรือย่างรับประทาน
ลักษณะเด่น
- เนื้อปลานุ่ม ไม่แห้งแข็งเหมือนปลาแห้ง
- มีรสเค็มกำลังดีและกลิ่นหอม
- เก็บรักษาได้นานกว่าปลาสด
- นิยมนำไปทอดจนเหลืองกรอบ รับประทานกับข้าวสวยร้อน ๆ
วัตถุดิบหลัก
- ปลาสด เช่น ปลาสลิด ปลานิล ปลาช่อน หรือปลากะพง
- เกลือ
- น้ำปลา (บางสูตร)
- น้ำตาลเล็กน้อย (ตามสูตร)
วิธีทำโดยย่อ
- ล้างปลาให้สะอาด ผ่าท้องและนำเครื่องในออก
- หมักปลากับเกลือหรือเครื่องปรุงประมาณ 1–3 ชั่วโมง
- นำไปตากแดดจนผิวปลาแห้งหมาด ๆ (ประมาณ 1 วัน)
- เก็บแช่เย็น หรือทอดรับประทานได้ทันที
คุณค่าทางโภชนาการ
- เป็นแหล่งโปรตีนคุณภาพดี
- มีแร่ธาตุ เช่น ฟอสฟอรัสและแคลเซียม (ขึ้นอยู่กับชนิดของปลา)
- มีกรดไขมันโอเมกา-3 ในปลาบางชนิด
- ควรรับประทานในปริมาณที่เหมาะสม เพราะมีโซเดียมจากการหมักเกลือ
การรับประทาน
ปลาแดดเดียวนิยมรับประทานกับ
- ข้าวสวยร้อน ๆ
- ข้าวเหนียว
- น้ำพริก
- ยำมะม่วง
- ผักสด เช่น แตงกวา ถั่วฝักยาว และกะหล่ำปลี
ปลาแดดเดียวเป็นภูมิปัญญาการถนอมอาหารของคนไทยที่ช่วยยืดอายุการเก็บรักษาปลา และยังสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลผลิตทางการประมงและการเกษตรในหลายชุมชนอีกด้วย
รูปภาพเพิ่มเติม
