วัดทองทรงธรรม เป็นวัดเก่าแก่ในพื้นที่ตำบลคลองสะแก อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในช่วง ปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา ประมาณราว พ.ศ. 2250 ซึ่งเป็นช่วงที่ชุมชนบริเวณริมแม่น้ำป่าสักเริ่มขยายตัวและมีความเจริญด้านการตั้งถิ่นฐาน เดิมพื้นที่บริเวณนี้เป็นชุมชนเกษตรกรรมและการค้าทางน้ำ วัดจึงถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นศูนย์กลางทางศาสนา สถานที่ประกอบพิธีกรรมของชาวบ้านที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของคนในชุมชน

ชื่อ “ทองทรงธรรม” สื่อถึงความหมายเชิงมงคล คือ ความดีงาม ความรุ่งเรือง และการยึดมั่นในหลักธรรมของพระพุทธศาสนาหลังจากกรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่าในปี พ.ศ. 2310 วัดหลายแห่งในพื้นที่ได้รับความเสียหาย รวมถึงวัดในเขตนครหลวงด้วย แต่ชาวบ้านได้ร่วมกันบูรณะฟื้นฟูวัดทองทรงธรรมให้กลับมาใช้งานได้อีกครั้ง และมีการพัฒนาต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน