วัดปราสาททอง (ต.ไทรน้อย อ.บางบาล จ.พระนครศรีอยุธยา) เป็นวัดโบราณสมัยกรุงศรีอยุธยา สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราว พ.ศ. 2200 และเคยกลายสภาพเป็นวัดร้าง ก่อนได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ใหม่ใน พ.ศ. 2452 มีประวัติที่น่าสนใจดังนี้ครับ:

         ที่มาของชื่อวัด: ในอดีตชาวเรือมักเรียกวัดนี้ว่า "วัดเจดีย์หัก" เนื่องจากมีซากฐานเจดีย์ขนาดใหญ่ปรักหักพังหลงเหลืออยู่ ส่วนชาวบ้านในพื้นที่เรียกชื่อต่างกันไปตามตำแหน่งที่ตั้ง เช่น วัดเหนือ, วัดใต้, วัดกลาง หรือ วัดตาบูนการเปลี่ยนผ่าน

         พื้นที่: เดิมวัดตั้งอยู่ในเขตตำบลบ้านกุ่ม โดยมีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านหน้าวัด แต่ต่อมากระแสน้ำได้เปลี่ยนทิศทางเดินจนกลายเป็นลำคลอง (ปัจจุบันคือ คลองบางบาล) เขตการปกครองจึงถูกปรับเปลี่ยนมาขึ้นอยู่ใน ต.ไทรน้อยสิ่งศักดิ์สิทธิ์

         ประจำวัด: ภายในวัดประดิษฐาน พระพุทธศิลานาเวง ซึ่งเป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านให้ความเคารพนับถือเป็นอย่างมาก

         ประวัติการบูรณะและจัดตั้ง: ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังสุดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 โดยเขตวิสุงคามสีมามีความกว้าง 18 เมตร และยาว 30 เมตร