วัดบึงลัฏฐิวัน อ.ท่าเรือ จ.พระนครศรีอยุธยา สร้างขึ้นในสมัยต้นของกรุงรัตนโกสินทร์ ต่อมากลายสภาพเป็นวัดร้างกระทั่ง ในราวๆปี พ.ศ. ๒๕oo บริษัท ปูนซิเมนต์ไทย จำกัดได้ซื้อที่ดินบริเวณวัดบึงฯเพื่อ

ขุดดินนำไปผสมทำปูนซิเมนต์ และได้มีการตัดถนนผ่านบริเวณวัดเพื่อความสะดวกในการขนส่ง จึงทำให้การคมนาคมไปมาบริเวณวัดบึงฯสะดวกมากขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. ๒๕๑o พระทวี ฐานทินฺโน ได้บูรณะวัดขึ้นอีกครั้งโดยให้นามใหม่ว่า “วัดบึง” ต่อมาหลวงปู่ชาให้นามตามสภาพแวดล้อมของวัดที่มีต้นตาลอยู่มาก จึงให้เรียกชื่อต่อท้ายว่า “วัดบึงลัฏฐิวัน”

ปี พ.ศ. ๒๕๑๘ กระทรวงศึกษาธิการจึงได้ประกาศขึ้นเป็นวัดที่มีสงฆ์อยู่ และได้เจริญรุ่งเรืองขึ้นตามลำดับ ภายในวัดยังมีสวนป่า และบึงน้ำขนาดใหญ่ ร่มรื่นและเงียบสงบ จึงเหมาะเป็นวัดสำหรับปฏิบัติวิปัสนา และยังเป็นวัดป่าสาขาที่20ของวัดหนองป่าพงและด้านหน้าวัดยังมีพระมหาธาตุเจดีย์ศรีอยุธยา สัมมาสัมโพธิญาณ ซึ่งภายใน มีพระธาตุให้กราบไหว้ และรูปภาพจิตรกรรมฝาผหนังเขียนได้สวยงามมาก และยังได้ประดิษฐานพระพุทธปรินิพพานขนาดและรายละเอียดเท่าองค์จริงที่อยู่ ณ สาลวโนทยาน กุสินารานคร