การก่อสร้าง: สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2326 (ช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์) เดิมทีมีชื่อเรียกว่า "วัดเจ้าตา" 

       การบูรณะ: ต่อมาสภาพวัดเสื่อมโทรมลง จึงได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ในปี พ.ศ. 2400 เพื่อให้มั่นคงแข็งแรงขึ้น และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2466 

      ที่ตั้งและลักษณะ: ตั้งอยู่บนที่ราบลุ่มริมคลอง มีเนื้อที่ประมาณ 8 ไร่ 3 งาน

      สิ่งศักดิ์สิทธิ์และจุดเด่น:

• • หลวงพ่อขาว: พระพุทธรูปประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว ซึ่งเป็นที่เคารพสักการะของชาวบ้านอย่างมาก (นิยมแก้บนด้วยพวงมาลัยดอกดาวเรือง)
  • มรดกทางช่าง: มีศาลาการเปรียญที่สร้างด้วยไม้ และธรรมาสน์เก่าแก่อายุนับร้อยปี