วัดเจ้าเจ็ดนอก ตั้งอยู่เลขที่ 33 ถนนสุขาภิบาลเจ้าเจ็ด หมู่ที่ 3 ตำบลเจ้าเจ็ด อำเภอเสนา                    จังหวัด พระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน 4 ตารางวา โฉนดเลขที่ 1282 อาณาเขต ทิศเหนือติดต่อกับลำคลองเจ้าเจ็ด ทิศใต้ ติดต่อกับที่ดินวัดเจ้าเจ็ดใน ทิศตะวันออกติดต่อกับลำร สาธารณะทิศตะวันตกติดต่อกับ คลองเจ้าเจ็ด พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมคลองเจ้าเจ็ด อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 22.64 เมตร สร้าง พ.ศ. 2527 โครงสร้างคอนกรีต ศาลาการเปรียญกว้าง 24 เมตร ยาว 34.50 เมตร สร้าง พ.ศ. 2520 สร้ ด้วยไม้และคอนกรีต หอสวดมนต์ กว้าง 4.20 เมตร ยาว 12.10 เมตร สร้าง พ.ศ. 2480 เป็นอาคารไม้สัก กุฏิส จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารไม้ 10 หลัง อาคารคอนกรีต 2 หลัง สำหรับปูชนียวัตถุ             พระประธาน ในอุโบสถ พระพุทธรูปปางบายศรี สร้างด้วยทองเหลืองสูง 3 ศอก และเจดีย์ 1 องค์อยู่ ด้านทิศตะวันออกอุโบสถวัดเจ้าเจ็ดนอก สร้างขึ้นเป็นวัดเมื่อประมาณ พ.ศ. ๒๔๓๐ โดยมีพระลาผู้ได้รับแขกจากวัดเจ้าเจ็ดในมาสร้าง เสนาสนะขึ้นเป็นวัดอีกวัดหนึ่งเรียกนามวัดให้แตกต่างจากวัดเดิมโดยต่อท้ายด้วยคำว่า "นอก" เป็น "วัดเจ้าเจ็ด นอก" ได้รับพระราชทานวิสุงกามสิมาประมาณ พ.ศ. ๒๔๓๔ เขตวิสุงคามสีมากว้าง ๒๔.๖๐ เมตร ยาว ๔๘.๖๐ เมตร เกี่ยวกับการศึกษาทางวัด ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๔๘ เบิดโรงเรียนพุทธศาสนารันอาทิตย์ พ. ๒๕๑๗

ที่มาของชื่อวัด

ชื่อ วัดเจ้าเจ็ดนอก มีที่มาจากตำนานการสร้างวัดที่เกี่ยวเนื่องกับ วัดเจ้าเจ็ดใน โดยแบ่งออกเป็น 2 แนวทางหลักตามประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ดังนี้

ตามตำนานราชวงศ์ ในช่วงที่เสียกรุงศรีอยุธยา มีเจ้าฟ้าและเจ้านายชั้นสูงเสด็จลี้ภัยสงครามมาพำนักในพื้นที่นี้ถึง 7 พระองค์ และได้ร่วมกันสร้างปูชนียสถานไว้ ประชาชนจึงเรียกว่า "วัดเจ้าเจ็ด" ต่อมาเมื่อมีการสร้างวัดเพิ่มขึ้นทางทิศเหนือ ชาวบ้านจึงเรียกวัดเดิมว่า "วัดเจ้าเจ็ดใน" และเรียกวัดที่สร้างใหม่ทางทิศเหนือว่า "วัดเจ้าเจ็ดนอก" 

ตามตำนานเศรษฐีแบ่งสมบัติ เล่ากันว่าในอดีตมีเศรษฐีผู้ร่ำรวยเสียชีวิต ทิ้งมรดกให้ลูก 2 คน ต่อมาลูกทั้งสองเกิดขัดแย้งกัน จึงได้แยกย้ายกันสร้างวัดขึ้นคนละวัดเพื่อแข่งขันบารมีกัน โดยฝ่ายหนึ่งสร้าง วัดเจ้าเจ็ดใน และอีกฝ่ายสร้าง วัดเจ้าเจ็ดนอก