ประวัติความเป็นมา

ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ตำบลบางประแดง อำเภอบางปะอิน เป็นวัดราษฎร์เก่าแก่ที่สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย โดยมีชีปะขาวรูปหนึ่งเป็นผู้ริเริ่มสร้างวัด จึงได้รับการเรียกขานชื่อตามผู้สร้างมาจนถึงปัจจุบันวัดนี้เป็นศูนย์กลางในการจัดงานสืบสานประเพณีท้องถิ่นที่สำคัญของชุมชน

การสร้างวัด: สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในช่วงยุคหลังเสียกรุงศรีอยุธยา หรือในสมัยอยุธยาตอนปลาย โดยชีปะขาวผู้มีศีลและศรัทธาได้เข้ามาสร้างสำนักสงฆ์และพัฒนาพื้นที่ให้เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของชาวบ้านที่ตั้ง: วัดตั้งอยู่ในจุดที่ทัศนียภาพร่มรื่น ติดริมแม่น้ำเจ้าพระยา การเดินทางเข้าถึงวัดสามารถใช้เส้นทางข้ามสะพานแม่น้ำเจ้าพระยา (ฝั่งเส้นทางไปเกาะเกิด) แล้วเลี้ยวเข้าสู่พื้นที่ตำบลบางประแดงกิจกรรมชุมชน วัดนี้เป็นศูนย์กลางในการจัดงานสืบสานประเพณีท้องถิ่นที่สำคัญของชุมชน เช่น ประเพณีทำบุญกลางบ้าน ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในวันที่ 15 เมษายนนอกจากจะเป็นสถานที่ประกอบศาสนกิจแล้ว วัดชีปะขาวยังถือเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญที่สะท้อนถึงประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และภูมิปัญญาของคนในชุมชนบางประแดง

สิ่งศักดิ์สิทธิ์สำคัญ (ถ้ามีสามารถกรอกได้มากกว่า 1 )

ศาลาประดิษฐานรูปปั้นฤาษี (ตาผ้าขาว หรือ ชีปะขาว) และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งตั้งอยู่ภายใน วัดชีปะขาว ตำบลบางประแดง อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ครับ โดยมีประวัติความเป็นมาและจุดเชื่อมโยงกับชื่อวัดที่น่าสนใจดังนี้ครับ

ประวัติและความเป็นมาของ "ชีปะขาว" กับวัดแห่งนี้

ตำนานผู้สร้างวัด: จากบันทึกประวัติของวัดระบุว่า วัดชีปะขาวสร้างขึ้นในสมัยหลังจากการเสียกรุงศรีอยุธยา โดยมี "ชีปะขาวรูปหนึ่งเป็นผู้สร้างขึ้น" ด้วยเหตุนี้ ชาวบ้านจึงได้ร่วมใจกันตั้งชื่อวัดแห่งนี้ว่า "วัดชีปะขาว" เพื่อเป็นเกียรติและระลึกถึงคุณงามความดีของผู้ริเริ่มสร้างวัด

ศูนย์รวมความศรัทธา: รูปปั้นขนาดใหญ่ที่ห่มผ้าสบงสีขาวและมีมวยผมสูงเด่นเป็นเอกลักษณ์ตรงกลางภาพ จึงสร้างขึ้นเพื่อเป็นตัวแทนของท่านตาผ้าขาว (หรือปู่ฤาษีชีปะขาว) ผู้เป็นบรมครูและผู้สร้างวัดแห่งนี้ เพื่อให้ชาวบ้านและนักท่องเที่ยวได้มากราบไหว้ขอพรเพื่อความเป็นสิริมงคล

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ประดิษฐานร่วมกันภายในศาลา

นอกจากรูปปั้นองค์ชีปะขาว (หรือตาผ้าขาว) ที่เป็นประธานเด่นอยู่ตรงกลางแล้ว ภายในศาลายังประดิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อทางสายเทพและสายฤาษีอีกหลายองค์ เช่น:

พระศิวะ (อิศวร): รูปปั้นสีฟ้าทางด้านซ้าย ประทับบนหนังเสือและมีพาหนะเป็นเสือ/โค ซึ่งเป็นหนึ่งในตรีมูรติตามความเชื่อพราหมณ์-ฮินดู

ปู่ฤาษีองค์อื่นๆ และกุมารทอง: มีการบูชาปู่ฤาษีปางต่างๆ (รวมถึงองค์สีดำด้านหน้า) และกุมารทองสำหรับโชคลาภ เมตตามหานิยม

เครื่องบูชา: บริเวณด้านหน้าเต็มไปด้วยดอกไม้ ขนม น้ำแดง และเครื่องบวงสรวงที่ชาวบ้านนำมาแก้บนหรือกราบไหว้ขอพรในเรื่องการงาน สุขภาพ และโชคลาภครับ

วัดชีปะขาว ต.บางประแดง อ.บางปะอิน จ.พระนครศรีอยุธยา

วัดชีปะขาว สร้างในสมัยหลังจากเสียกรุงศรีอยุธยา โดยมีชีปะขาวรูปหนึ่งเป็นผู้สร้างขึ้น จึงได้เรียกชื่อว่าวัดชีปะขาว สำหรับพระพุทธรูปภายในวัด สร้างขึ้นในภายหลัง โดยนำวัสดุที่เหลือจากวัดหน้าพระเมรุมาทำการสร้างโดยสร้างเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ทรงเครื่อง สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น (วัดหน้าพระเมรุสร้างขึ้นในปี พ.ศ. ๒๐๔๖ และได้มีการบูรณะครั้งใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ ๓) โดยช่างที่สร้างพระมีความศรัทธาในตัวหลวงพ่อหนู อดีตเจ้าอาวาส จึงได้สร้างพระถวาย โดยหลวงพ่อหนู ได้ให้ช่างเปิดช่องที่ท้องของพระไว้ และให้นำอัฐิของท่านบรรจุไว้เมื่อท่านมรณภาพ แล้วทำการปิดช่องนั้นเสียชาวบ้านจึงเรียกพระพุทธรูปองค์นี้ว่าหลวงพ่อหนู

ในเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ในตัวของหลวงพ่อหนูเมื่อครั้งมีชีวิต ผู้คนมีความเคารพยำเกรงหลวงพ่อมากหลวงพ่อมีลูกศิษย์มากมาย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ ก็ทรงนับถือเป็นพระอาจารย์ด้วยในสมัยนั้น มีพระอาจารย์ที่เคารพนับถืออยู่ ๓ องค์ คือหลวงพ่อวัดพุทไธศวรรย์ หลวงพ่อวัดบ้านหว้าและหลวงพ่อหนู มีเรื่องเล่าว่า เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ ได้ทรงเสด็จพระราชดำเนินทางชลมารค ผ่านวัดชีปะขาว ปรากฏว่า เรือไม่สามารถแล่นต่อไปได้ จำเป็นที่จะต้องนำเรือเข้ามาเทียบท่าที่ วัดเพื่อเข้านมัสการหลวงพ่อเสียก่อน

หลวงพ่อหนูเป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์พุทธศาสนิกชนมีความเลื่อมใสศรัทธาจึงได้ร่วมกันสร้างหลวงพ่อหนูองค์ใหญ่เป็นพระพุทธรูป ปางมารวิชัย ทรงเครื่อง หน้าตักกว้าง ๖ ศอก ทำพิธีเททองหล่อ เมื่อวันเสาร์ที่ ๑๙ พฤษภาคม ๒๕๕๙ ทำการตกแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว มีความงดงามมากประดิษฐานอยู่ในหอฉันของวัด